Wat is het ego eigenlijk?

Foutmelding

Notice: Undefined index: language in i18n_node_node_view() (regel 263 van /home/suzannemei/domains/suzannemeijroos.nl/public_html/sites/all/modules/i18n/i18n_node/i18n_node.module).

Wat is het ego? Ik kan maar tot één conclusie komen het is een denk structuur van geloof- waarde en regels. 

Het ego is eigenlijk niets meer dan een drieletterige benaming van onze individuele denkbeelden die ons wereldbeeld bepalen, en tot uiting komen via ons gedrag.
Het ego is een product van ons eigen denken, een kader van waarden, normen, regels, overtuigingen, ervaringen, aannames waaraan we onze waarneming toetsen. Zo onderscheiden we, en geven we betekenis.
Op zich is daar niets mis mee, maar dan gebeurt er iets wat veel lijden veroorzaakt. 

  • We hechten eraan:   
    • We geloven erin 
    • We identificeren ons ermee (we zeggen: dit is wie ik ben)

We denken deze denkbeelden nodig te hebben om te kunnen overleven, we denken dat we zonder niet bekwaam zijn, we denken de ander te moeten overtuigen van onze mening, we denken dat wij zelf de waarheid kennen en de ander niet, we denken dat de wereld moet veranderen naar het beeld wat wij ervan hebben, we denken de ander te moeten helpen, troosten, adviseren, we denken dat we het niet waard zijn gezien te worden, gelukkig te zijn, of geld te verdienen. We denken ....................
Met andere woorden er is altijd iets mis of we komen iets te kort. (denken we)
Het concept "gebrek" is overal om ons heen kijk maar eens: het is nooit goed, er moet altijd iets.
Commercieel gezien is deze denkwijze zeer lucratief, dus is het logisch dat we gebombardeerd worden met deze denkbeelden van gebrek.

Hoe komt het tot uiting?
De denkbeelden van het ego is bij ieder van ons ietsjes anders van samenstelling en expressie, en altijd op basis van hoe wij onszelf zien.
Dit zijn de meest voorkomende vormen, en elke vorm vraagt van zijn/haar omgeving om erkenning.

  • Iemand denkt dat hij/zij de enige waarheid in pacht te heeft, streeft naar eigen gewin en voelt zich superieur en is ongeduldig en onverschillig. 
  • Of de persoon denkt het niet waard te zijn iets te betekenen in deze wereld, aanbid anderen en voelt zich ondergeschikt, hulpeloos en depressief. 
  • Of het type dat altijd als perfect moet worden gezien, deze doet er altijd alles voor om goed voor de dag te komen, en is onderhuids bang en gestrest.
  • En het slachtoffer, hij/zij denkt mijn pijn de is grootste van allemaal, voelt zich door de hele wereld tekort gedaan en heeft haat gevoelens jegens anderen

Opvallend is dat alle expressie vormen gericht zijn op de wereld om ons heen, het ego kijkt ook naar buiten voor het vinden van: 

  • Erkenning
  • Oplossingen
  • Vijanden
  • Schuldigen.

Het beeld wat we hebben van onszelf bepaalt hoe we onze werkelijkheid waarnemen. Het ego bepaalt onze interpretatie, wat we terug zien in de reacties en situaties om ons heen is een bevestiging van ons ego. We zien slechts wat we willen zien, de rest blijken we blind voor te zijn. 

Is het aangeleerd gedrag?
Ik begin daar inderdaad steeds meer naar te neigen...maar wie of wat de schuld heeft is niet van belang.
Wat wel van belang blijkt is het besef:

  • dat wat we (aan) leren niet per definitie (altijd) waar hoeft te zijn, 
  • dat we onszelf met gemak kunnen ontdoen van overtuigingen, omdat ze niet (meer) voor ons kloppen. 
  • dat we ongemerkt nog aangestuurd worden door heel veel gewoontes die we dagelijks onbewust herhalen, en die gebaseerd zijn op aangeleerde zaken zonder ooit te toetsen of ze je wel tot dienst zijn.
  • dat deze onbewuste gewoonten veel invloed hebben op hoe wij ons leven ervaren.

Het ego is niet meer dan een ander woord voor gehechtheid.
De daad te hechten aan een oordeel,  een interpretatie, identificatie, geloof,  een wereldbeeld, een religie, een zelfbeeld, een angst, meningen, een slechte ervaring, een status, regels, een positieve ervaring, veiligheid, kennis, waarheid, vrijheid, rijkdom, mensen, spullen, armoede, ziekte, liefde, slachtofferschap, imago noem maar op....brengt ons vaak in de problemen. Terwijl die zaken ook blijven bestaan als we er niet aan hechten, sterker nog ze zijn rijker en overvloediger aanwezig.
Aanvaarden en loslaten zijn zaken die vaak gezien worden als moeilijk, dat zijn ze niet en omdat je zo hecht... denk je er inderdaad wel zo over, en wat je denkt zal worden bevestigd.

Beperkt ons ego?
Uit eigen ervaring kan ik dit wel beamen....hoeveel ik in het verleden niet durfde te doen omdat ik oordelen had over mijzelf. Of hoeveel relaties ik niet kapot heb gemaakt met conflicten, omdat ik me niet erkend voelde. En nog loop ik dagelijks aan tegen de beperkingen van mijn ego, niet leuk maar wel handig want zo ontdek ik wat eerder niet bewust was.

Kunnen we zonder?
Ik weet het niet....ik neig te denken van wel...en ik vertik het om aan dat denkbeeld te hechten.hahaha
Het is zoals het is! 
Ik kan absoluut zonder de hechting, de vrijheid, vreugde en energie die onthechtheid geeft is waanzinnig, nu ik daar eenmaal aan heb geproefd wil ik alleen maar meer, (zonder er aan te hechten uiteraard ;-)

De helden van deze tijd.
We hebben als mens nog een enorme evolutie potentie, als we voorbij het ego durven te gaan om te ontdekken wat we daar kunnen vinden. Het vereist wat moed en soms heldendaden en de beloning is werkelijk goddelijk.
Je hoeft niets meer te doen, het is eerder een kwestie van je ogen open te doen en veel onbewust gedrag te laten. Je hoeft niets te leren, eerder afleren. Je hoeft niemand te worden, je mag gewoon zijn. Ik aanvaard jou en mijzelf zoals wij vandaag zijn....

En stel je eens voor als we allemaal in staat waren onszelf en elkaar volmondig te aanvaarden...wat zou dan onze realiteit zijn?
Voor helden en ontdekkingsreizigers : Het ego voorbij....de nieuwe wereld die rijp is voor ontdekking.